Kinderalimentatie

Het onderwerp kinderalimentatie is erg in beweging geweest de laatste jaren. Welk bedrag ouders voor de kinderen dienen bij te dragen is een behoorlijk complex vraagstuk. Met uw advocaat proberen we samen vast te stellen wat een redelijk aandeel is voor beide ouders in de kosten voor opvoeding en verzorging van de kinderen. Dat hangt van een hoeveelheid factoren af.

Moet ik kinderalimentatie betalen?

Ouders zijn verplicht om financieel bij te dragen aan de verzorging en opvoeding van hun kinderen. Ouders hebben (zeker na de scheiding) meestal beide een inkomen maar hebben ook allebei een aandeel in de verzorging van de kinderen. Dat aandeel is echter meestal niet aan elkaar gelijk. Zulke factoren zijn communicerende vaten en beïnvloeden allemaal de hoogte van een uiteindelijke ouderbijdrage. Waren voorheen de vaste lasten, aflossing op schulden en overige uitgaven van invloed op de bijdrage, tegenwoordig is dat in mindere mate het geval. Er wordt nu gerekend met een aantal forfaitaire bedragen. Uw advocaat kan een alimentatieberekening voor u maken.

Alimentatieberekening

Wij beschikken over de meest recente expertise om een uitgebreide en objectieve alimentatie berekening te maken. Dat betekent dat we met u samen uitgebreid de feiten vaststellen zoals het voormalig gezinsinkomen en het huidige inkomen van beide ouders om daarna op basis van die gegevens de berekening te maken. Uiteindelijk kunnen de ouders in onderling overleg ook andere afspraken maken en van de berekening afwijken. Misschien willen jullie samen wel een hele andere financiële regeling afspreken. Alles kan en alles mag, zolang jullie het er maar met elkaar over eens worden.Wij hanteren dezelfde richtlijnen als de rechtbank en gebruiken hetzelfde rekenprogramma.

Wie is onderhoudsplichtig?

Juridische ouders zijn dus altijd onderhoudsplichtig, ook als er geen omgang met het kind is, en ook als de andere ouder eenhoofdig gezag heeft gekregen. Omgang en gezag spelen dus geen rol. De onderhoudsplicht duurt tot het kind 21 is.

Wie krijgt het geld?

Wanneer ouders uit elkaar gaan, heeft de ouder waar het kind officieel zijn hoofdverblijfplaats heeft meestal behoefte aan kinderalimentatie. Bij minderjarige kinderen ontvangt de ouder de kinderalimentatie. Vanaf de 18e verjaardag wordt het kind zélf de alimentatie-gerechtigde. Er bestaat niet zoiets als één vast bedrag voor iedereen. De kinderalimentatie verschilt van geval tot geval. Twee zaken zijn daarbij van belang: het bedrag dat de alimentatie-gerechtigde nodig heeft en het bedrag dat de alimentatieplichtige kan betalen. Om te berekenen welk bedrag de alimentatieplichtige kan betalen, moet een zogenaamde 'draagkrachtberekening' worden gemaakt.

Wat is de hoogte van de onderhoudsplicht?

Om de kosten van het kind of de kinderen te bepalen, wordt als uitgangspunt genomen: de levensstandaard van het kind op het moment dat de ouders nog bij elkaar waren. Het idee daarachter is dat het kind er financieel niet de dupe van mag worden dat zijn ouders uit elkaar gaan. Om te bepalen of en hoeveel een ouder aan kinderalimentatie moet voldoen, zal de rechter een driestappenplan volgen:

  1. De rechter stelt de financiële behoefte van het kind vast. (Hoeveel heeft het kind nodig?)
  2. De rechter stelt de draagkracht van de ouders vast. (Hoeveel kunnen de ouders betalen?)
  3. Hoeveel moeten beide ouders - gelet op hun draagkracht - naar rato bijdragen aan de kosten van de kinderen. (Hoeveel moet elk van de ouders bijdragen?

Stap 1 - het bepalen van de behoefte van het kind

De eerste stap die de rechter neemt bij het vaststellen van de kinderalimentatie is het vaststellen van de financiële behoefte van het kind. Hiermee wordt bedoeld dat de rechter zal vaststellen wat het eigen aandeel van de ouders in de kosten van de kinderen is. In feite wordt gekeken welk deel van het inkomen van beide ouders besteed werd aan de kinderen. Hiervoor zijn tabellen beschikbaar. De tabellen zijn opgesteld door de Nederlandse Vereniging voor Rechtspraak (NVvR), in samenwerking met het Nibud. Zie: Werkgroep Alimentatienormen.  Met behulp van de tabellen vind je het bedrag dat de kinderen in totaal nodig hebben. Vervolgens moet dat bedrag (naar rato) verdeeld worden tussen de beide ex-partners, waarbij geen van beide meer hoeft te betalen dan hij of zij werkelijk kan. Daarvoor dient de draagkrachtberekening.

Stap 2 - het bepalen van de draagkracht van de ouders

Op het moment dat de rechter het eigen aandeel in de kosten van de kinderen heeft vastgesteld, zal de rechter vervolgens gaan kijken wat de draagkracht van beide ouders is. Met andere woorden: in hoeverre zijn beide ouders ook daadwerkelijk in staat om de bij stap 1 vastgestelde bedragen te betalen?

Stap 3 - het bepalen van de bijdrage in de kosten van de kinderen van beide ouders

Op het moment dat de rechter de draagkracht van beide ouders heeft vastgesteld zal de rechter bekijken welk bedrag partijen naar rato van hun draagkracht kunnen bijdragen aan het eigen aandeel in de kosten van de kinderen. Dit wordt ook wel een draagkrachtvergelijking genoemd.

Is het bedrag definitief?

Er kunnen zich situaties voordoen waardoor de alimentatie-plichtige ouder in de toekomst niet langer het afgesproken bedrag kan betalen. Of waardoor de alimentatie-gerechtigde behoefte heeft aan een hogere bijdrage. Bijvoorbeeld als de kinderen bijzondere onkosten hebben zoals een duurdere priveschool of een nanny.  Of als je substantieel minder gaat verdienen.

De ouder die de alimentatie niet meer op kan brengen, zal een verzoek moeten indienen bij de rechtbank om het vastgestelde bedrag te wijzigen. De rechter zal dan beoordelen of er daadwerkelijk gewijzigde omstandigheden zijn, op grond waarvan een nieuwe berekening gemaakt moet worden.